Beltane - święto ognia

 

Beltane – święto celtyckie rozpoczynające lato, znane też jako ognie Belenosa, lub Cethsamhain, „przeciwko Samhain”. Odbywało się w nocy z 30 kwietnia na 1 maja, podczas której gaszono stare ogniska i rozpalano nowe. Obecnie święto obchodzone jest jako Beltane Fire Festival.

Ważną postacią celtyckiego rytuału Beltane poświęconego urodzajności był Wickerman - Wiklinowy Pan. (za: Wiki)

 

Beltane przypada w połowie czasu między równonocą wiosenną a letnim przesileniem.

Celtycki rok dzielił się na dwie pory: jasną i ciemną. Tak więc porze ciemnej – lub zimnej – rozpoczynającej się od Samhain przyświeca księżyc i jego zimne światło. Porę jasną zaś rozpoczyna Beltane i symboliczne rozpalanie nowego ognia - Słońca. Jest to święto płodności i seksualności, toteż towarzyszyły mu święte rytualne akty seksualne. Tego dnia odbywały się również symboliczne zaślubiny Ziemi i Słońca, a zakochane pary zawierały małżeństwa. Dziewczęta i młodzieńcy, w białych strojach, szli parami w odświętnym pochodzie, niosąc przed sobą zapalone od starego ogniska świece i podpalali nimi nowe ognisko - symbol nowego światła, Słońca, które w owym czasie rozpalało się "na nowo". Młodzi mieli na głowach wianki z białego kwiecia. (Czy to nam czegoś nie przypomina?). Mnie osobiście: dwie ceremonie. Jedną, w której bierze udział Młoda Para i drugą, gdzie bardzo młodzi ludzie maszerują parami w kierunku schowanego w szafce symbolu Słońca, niosąc świece, po czym mają dostąpić zespolenia w symbolicznym akcie seksualnym , którego nazwa pewnie jest Ci znajoma.

Zatem obchody Beltane były to symboliczne zaślubiny, zjednoczenie, komunia aspektu męskiego i żeńskiego, które w harmonijnym zespoleniu miały przynieść obfite plony. Choć przyjmujemy, że samo Słońce odnosi się do aspektu męskiego, to bez wody - odpowiadającej żeńskiej sile i przepływowi energii - wzrost nie mógł istnieć. Dla optymalnego wzrostu potrzeba równowagi pomiędzy tymi częściami, dlatego też dbano, aby liczba chłopców i dziewcząt była równa. Aby tego dokonać, w pochodzie ustawiano pary, które od niesionych świec podpalały symboliczny ogień. Beltane jest zatem równoważeniem żeńskiego i męskiego aspektu, zlania ich w jedno, z którego rodzi się nowa, zjednoczona energia Matki/bogini/Ziemi i zapładniającego ją potencjału ognia Ojca/boga/Słońca.

 

Praktykowano skoki przez dogasające ognisko, gdyż ogień ogniska poświęconego Belowi miał działanie oczyszczające i uzdrawiające, a popiół rozsypywano na pola, co miało zapowiadać obfite plony. Popiół jest bogatym nawozem mineralnym, nic więc dziwnego, że przyczyniał się do wzrostu plonów. Bel to celtycki bóg Słońca, natomiast w historii różnych kultur mamy wiele bóstw solarnych. W końcu wszystkie społeczności na Ziemi, niezależnie od lokalizacji, obserwowały zmiany pór roku i wędrówkę Słońca, nazywając je (pory roku, Ziemię i samo Słońce) po swojemu.

 

 

Zwróćmy uwagę, że w Polsce dzień 1. maja również jest dniem świątecznym, a cały maj poświęcony jest bogini – Matce. Kobiety - przedstawicielki energii żeńskiej przez cały maj zbierały się przy kapliczkach poświęconych Bożej Matce, rodzicielce, bogini - Ziemi i śpiewały pieśni ku jej czci oraz recytowały teksty mówiące o bogactwie, które w owym czasie wnosi.

Mówimy, że maj to miesiąc zakochanych, zaś Beltane jest pogańskim świętem obchodzonym na cześć połączenia boga i bogini, często symbolicznie jako Greenman/Duch Puszczy i Królowa Maja, walijska bogini Creiddylad , często nazywana królową maja, była boginią kwiatów letnich i miłości. Bogini Rhiannon jest również bardzo popularna i reprezentuje Królową Maja w Beltane.

Ogólnie maj jest miesiącem poświęconym energii żeńskiej. Ku czci Matki Bożej - rodzicielki, natury, Ziemi - od wieków odbywały się spotkania, na których śpiewano, dziękowano za życie, rozkwit, bogactwo.

 

Inni Bogowie i Boginie to boginie symbolizujące Matkę - Ziemię i ojców - Słońca to: Afrodyta, Artemis, Diana, Flora, Demeter, Maja, Maria, Wenus, Bast, Faunus, Pan, Rogaty Bóg, Mitra, Horus, Helios, Zeus, Bull, Amen, Green Man, Cernunnos, Wickerman i inni.

 

Specjalnie na święto Beltane budowano ozdobne słupy: Maypole - z kołem na górze, ozdobione wstążkami - wokół których tańczono. Symbolizowały one koło roku, cykl roczny, powtarzalność pór roku i cykli dzień – noc, wyznaczanych przez Samhain i Beltane. Młode drzewka białej wierzby lub brzozy ozdabiano wstążkami (czy nie kojarzy nam się widok ozdobionych wstążkami młodych brzózek, które wycina się, aby przyozdobić nimi wejście do świątyni, by w ten sposób umaić pewną majową uroczystość?).

 

Granica między światem materialnym a światem duchowym staje się tego dnia bardzo cienka i łatwo wówczas o kontakt z duchami i innymi bytami astralnymi.